Projectleider Dennis van Galen:

Is het mogelijk om op de allerlaatste dag van het schooljaar na hectische weken vol afstudeervoorstellingen, het derdejaars locatieproject in Frankrijk, de tweedejaars regie-etudes en de algemene propedeuse stress van de eerstejaars studenten nog wel een geïnspireerde werkochtend te organiseren rond een nieuw Community Theater project?

We hadden er een hard hoofd in; iedereen hangt al half in de zomervakantie. Ik beschrijf bij de koffie nog eens voor alle studenten het idee achter de Community Miniaturen.
Normaliter zouden we het schooljaar weer openen met bijzondere workshops voor de hele opleiding. Of we hakken stukken als ‘Op Hoop van Zegen’ van Heijermans of ‘Het Huis van Bernarda Alba’ van Lorca in delen en vragen theatermakers van buiten de opleiding die in een week met een groep studenten vorm te geven om ze op vrijdag allemaal achter elkaar te plakken. Dit jaar echter gooit de Opleiding Theaterdocent de spreekwoordelijke vensters op de wereld echter helemaal open en kijkt niet alleen naar buiten: we halen buiten ook binnen. Een nieuwe startweek met een geheel nieuwe opzet.
Tien maakgroepjes van drie of vier studenten zullen in de startweek de eerste stap zetten in de totstandkoming van theatrale maaketudes op basis van buurtverhalen. Ook zullen er zogenaamde receptieve projecten ontwikkeld moeten worden om de buurtbewoners uit de verschillende buurten ook als publiek binnen te krijgen. De opleiding Theaterdocent wil verhalen uit de buurt die er toe doen vormgeven en theatraal verbeelden en weer terug geven aan de buurt. Kleine levensverhalen die het particuliere overstijgen en ook in vorm theatraal prikkelen.
De studenten hebben van te voren ter inspiratie voorbeelden gehad van verzamelde verhalen uit de Beethovenstraat met foto's (de Dames van Zuid) en uit de Jordaan (De Kies van Rooie Nelis, vertellingen uit Café Rooie Nelis).

Bevlogen enthousiasme
We stellen voor om in de maakgroepjes een kwartier uiteen te gaan om de prille ideeën die er -hopelijk- al zijn met elkaar te bespreken en door te spreken. En dan treffen we elkaar allemaal weer aan de tafel. En dan, terug aan tafel, gebeurt er iets bijzonders. Want vanaf het gezamenlijk bespreken van de ideeën van het eerste groepje neemt een bevlogen enthousiasme bezit van iedereen aan de tafel.
Ineens is er energie: ogen gaan glanzen, mondhoeken krullen omhoog en de eindejaarsvermoeidheid van iedereen verdwijnt als sneeuw voor de zon. Een van de aankomende vierdejaars blijkt al op de Dappermarkt rondgelopen te hebben en heeft letterlijk aan marktkooplieden naar 'verhalen' gevraagd. Ze is vervolgens bijna geadopteerd door de uitbaters van het marktcafé 'De Nieuwe Stek' die ze beschrijft als een dunne, middel en dikke Kwik, Kwak en Kwek waar we allemaal zonder ze ontmoet te hebben al voor vallen.
Een andere student heeft in Betondorp via een oudere Betondorpse een verhaal ontdekt over 'de straat die acht hoogleraren heeft voortgebracht', alleen dat levert al een prachtige titel op.
Een aankomende derdejaars vertelt over een verdwenen filmzaaltje onder de Grubbehoeve waar ze jarenlang een bijbaantje had en het soort vreemde paradijsvogels dat daar onder aanvoering van een zekere Henno, een man van twaalf ambachten en dertien ongelukken, elke week kwam.
En weer een andere student vertelt over ‘Het Nieuwe Huis’ op het Roelof Hartplein waar hij deze week is komen wonen; een gebouw uit de jaren 20 waar eerst voornamelijk oudere alleenstaande vrouwen woonden die 's avonds in de mensa op de begane grond dan een hapje aten. Hij laat foto's van een aantal bewoners zien uit de PS van het Parool die er onlangs een reportage over maakte. In het ‘Nieuwe Huis’ lijkt de tijd stilgestaan te hebben.

Amsterdam op tafel
We zien het allemaal voor ons en kunnen niet wachten er meer over te weten te komen. En zo zijn er nog vier verrassende verhalen waar we allemaal nu al de ontroerende of komische kracht van voelen. We hadden het geen van allen verwacht maar ineens ligt daar door de verhalen en ideeën Amsterdam op tafel.
We spreken af in de startweek vanuit dit enthousiasme verder te zoeken, om de bewoners, de dragers van de verhalen beter te leren kennen en om in het stadsarchief ook achtergronden van buurten en straten te achterhalen. Om samen te gaan zoeken naar theatrale vormen die deze verhalen omhoog tillen en verbeeldingskracht geven.
Op vrijdag 29 augustus laten we de theatrale conceptpresentaties zien aan elkaar als feestelijke opening van het nieuwe schooljaar om ze in de maakweek voorafgaand aan de Theater4daagse concreet uit te werken. Als de verhalen van vanmorgen en de werking die ze nu hadden een indicatie mogen zijn, kunnen daar wel eens heel bijzondere Community Miniaturen uit gaan komen .